Ons verhaal Matou-Byoux

Sarah Heijstek

Sommige plekken ontstaan niet uit een strak ondernemersplan, maar uit gevoel, lef en liefde voor schoonheid. Matou-Byoux is zo’n plek.

Het verhaal begint in de jaren tachtig, in het centrum van Enschede. Daar kwam een prachtig authentiek pand te koop te staan. Voor mijn tante’s Ans en Anneke was dat het moment waarop een langgekoesterde wens werkelijkheid kon worden: een eigen sieradenwinkel. Eind 1987 openden zij de deuren van Matou-Byoux.

Wat begon als een winkel met een duidelijke visie, groeide in de loop der jaren uit tot een veelzijdig en eigenzinnig assortiment. Zilveren sieraden met en zonder edelsteen, sieraden van andere materialen, vaak handgemaakt en altijd met zorg uitgezocht. Ans en Anneke kochten nooit in op trends alleen. Ze kozen vanuit hun hart. Dat zie je terug in de collectie: opvallend, origineel, soms een tikkeltje excentriek, maar nooit doorsnee. Matou-Byoux werd een begrip in Enschede en ver daarbuiten.

Ans en Anneke waren twee bijzondere vrouwen met een sterk en eigenwijs karakter. Van jongs af aan kwam ik bij hen in de winkel en over de vloer. Beiden hebben een grote rol gespeeld in mijn leven, vooral tijdens mijn tienerjaren en begin twintiger jaren. Onze band was hecht en diep. Ans voelde voor mij als een tweede moeder. Anneke werd vaak aangezien voor mijn moeder, waarop zij steevast lachend antwoordde: “Gelukkig niet, ik heb alleen de lusten en niet de lasten.” Typisch Ans en Anneke. Humor, scherpte en altijd zichzelf.

Vanaf mijn elfde hielp ik mee in de winkel. Dat begon met het sorteren van oorbellen en het poetsen van zilver. Rond mijn veertiende mocht ik ook in de winkel staan. Uiteindelijk heb ik zeventien jaar samen met hen gewerkt. De winkel was niet alleen een werkplek, maar een tweede thuis.

Wat zij mij vooral hebben meegegeven, is misschien wel de kern van Matou-Byoux. Blijf dicht bij jezelf. Volg je hart. Wees onafhankelijk en stel je nooit afhankelijk op van een ander. Het klinkt misschien als een cliché, maar Ans en Anneke leefden deze waarden elke dag. Zij belichaamden authenticiteit en excentrisme, zonder ooit concessies te doen aan wie ze waren.

In 2018 moesten we afscheid nemen van Ans, na een kort ziekbed. In 2024 overleed ook Anneke, tot mijn grote verdriet. Plots stond ik voor een keuze die ik nooit had verwacht te moeten maken: de winkel sluiten of Matou-Byoux voortzetten. Hoewel ik altijd heb gezegd dat ik geen ambitie had om de winkel over te nemen, besloot ik toch om door te zetten en Matou-Byoux definitief over te nemen.

Na hun overlijden werd alleen maar duidelijker hoe bijzonder deze vrouwen waren. De verhalen van klanten zijn overweldigend. Ze worden enorm gemist. Door velen, en zeker door mij. Het is voor mij een eer om deze prachtige winkel voort te zetten. Met dezelfde liefde voor sieraden, dezelfde eigenzinnigheid en hetzelfde hart waarmee Ans en Anneke ooit begonnen.

Ik hoop dat zij trots zijn. En ik hoop dat iedereen die Matou-Byoux binnenstapt, voelt wat deze plek al sinds 1987 zo bijzonder maakt.

Terug naar blog